Hadi! bugün bir değişiklik yapalım

Böyle derdik,

Böyle diyerek, tekrar eden geceler yaşardık.

Pek şikayetçi de değildik,

Zaten çok şey de istemezdik.

Biraz sohbet biraz neşe başlar,

Hüzünde sızardık.

Sabah olur,

Hiç gece olmayacakmış gibi yaşar,

Gece olur sabahı beklerdik.

Ne çok yıldız kayardı o gecelerde

Sözleşirlermiydi ne!

Ne güzel olurdu o geceler,

Uyumaya da uyanmaya da mecbur değildik

Birdik, beraberdik

Derdimiz de, kederimiz de birdi.

Küçük sevinçlerimiz vardı.

Ümidlerimiz ve hayallerimiz,

İsterdik ki onlar da bir olsun,

En çok ümidi paylaşmalıydık.

Birimizin ümidsizliği,

Hepimizin felaketi demekti,

Felakete yer olmamalıydı.

Hep beraber ümid ekmeliydik,

Zira hasatı pek bereketliydi.

Kaybedecek kimsemiz yoktu.

Herbirimiz tekdik, yeganeydik,

Eşimiz benzerimiz yoktu.

Ancak biz, o sözü söyler,

Sadece biz, öyle sevinebilirdik.

Biz omuz omuza ağlar

Galibiyeti o biçim biz kutlayabilirdik.

Biz bir takımdık.

Ancak bizim takım ezilmeden yenilebilir

Ya da dürüstçe galip gelirdi.

Fazla söze ne hacet!

Biz bir takımdık.

12.08.2000

Sorma benden

Kelebeklerin, çiçeklerin

Kaderini sorma.

Neden deme bana

Çaresiz karanlıkları gösterme.

Anlatma ne olur

Ne olur çarem yoksa.

Benden bilme ne olur

Sararan çimenlerin sonunu

Benden bilme ne olur

Gidip de dönmeyenin sonunu.

An gelir yetmez olur

Ev yetmez

İş yetmez

Yol yetmez olur.

An gelir bir ses duyarsın

Arkana döner

Bir yabancı görürsün

Benzettim galiba

Veya hiç bir şey.

An gelir yalnızlık yetmez

Kimse derdini anlamaz

Konuşsan dinlemez

Dinlesen duymazsın.

An gelir geriye umut kalır

An gelir gelecek gerçek olur

An gelir umut gerçek olur.

ARADAKİ YALNIZLIK

Kimse bir başkasının hayatını yaşayamıyor

Hayatını yaşamak şöyle dursun

Dindiremiyor bile acısını

Her gönül kendi içine kapanık

Kim kilitlemiş neden karanlık

Bir bilen yok.

Neden bütün dertler yalnız çekilir

Ya da neden

Neden yalnızken çöker yüreğine

Neden bu kadar kalleştir acılar

Neden en zayıf anında gelir

Savunmasız yakalar

Neden insan hep erken yaşlanır

Neden hazırlıksız yakalanır

Yalnız başlayan yolculuk

Neden hep yalnız biter

Ama nedendir

Yalnızlıktan gelip yalnızlığa gidişimiz

Daha da acısı, aradaki yalnızlığımız.

Suratımın sureti aynada

Ya ben neredeyim

Hayallerin gölgesi üzerimde

Ya ben kiminleyim

Düşlerim peşimde

Ya ben kimden kaçmadayım

Heykelini dikmişler ruhun

Cümle uzvum isyanda

Ya ben ne edeyim

Bütün gayrılar sahnede

Ya ben ne rol alayım

Hayret, ortadan kaybolmuş

Ya ben nerede arayayım

Adı Eylül olsun

Yüzü güzel

Bahtı güzel

Adı Eylül olsun

Solmasın

Sararmasın

Hep gülsün

Adı Eylül olsun

Sevimli olsun

Sevsin

Sevilsin

Adı Eylül Olsun

Özlesin

Özlensin

Ülküsü olsun

Adı Eylül olsun

Güneş gibi doğsun

Yağmur gibi olsun

Adı Eylül olsun…

Belki de hayata daha çok şiir katmak.

Kimbilir belki de şiirle düzelir herşey,

Şiirle barışır küskünler,

Şiirle hayat bulur,

Şiirle aydınlanır,

Karanlıklar.